स्नेहसूत्र हे करी धरावे । संघटनेला हृदय वहावे ॥धृ॥
बंधुत्वाचे विस्मृत नाते । हृदयी अमुच्या आज जागते ।
तेच निरंतर जगवायाते । श्रद्धेचे वरदान मिळावे ॥१॥
मणीबंधावर जरी हे कंकण । तरी हृदयातील उजळे कण कण ।
नैराश्याचा तिमिर झुगारून । तेजोमय मनमंदिर व्हावे ॥२॥
अखंड निष्ठा दृढ अनुशासन । प्रबल संयमित घडविल जीवन ।
सहज कुठेतरी घडता स्पंदन । घरोघरी स्वर तेच उठावे ॥३॥
सुखदुःखाची समान जाणीव । या भूमीचे घडविल वैभव ।
वीरव्रताचा करण्या आठव । रक्षाबंधन अमर रहावे ॥४॥
बोधपट
हिंदूंच्या
अत्युच्च आकांक्षांचे प्रतीक असलेल्या भगव्या ध्वजाला गुरूस्थानी मानलेले आहे.
हिंदूंच्या संघटनेचा हा संघाचा प्रयत्न अत्यंत शास्त्रशुद्ध व ऐतिहासिक महत्त्वाचा
आहे. हजारो वर्षाच्या संघर्षमय जीवनात या हिंदू समाजाने खूप सोसले. असंख्य आक्रमणे
व अत्याचारांना तोंड दिले. सारे समाजजीवन या प्रदीर्घ काळात पूर्णतः विस्कळित
झाले. एकेकाळी सार्या जगाला सुसंस्कृत करण्याचे उत्तरदायित्व असलेले आम्ही
अमृतपुत्र आहोत असा प्रबळ आत्मविश्वास असलेला हा समाज आत्मविस्मृत बनला. ही स्थिती
समजून घेऊन त्याची चैतन्यशक्ती जागविण्याची प्रेरणा भ्गव्या ध्वजाशिवाय अन्य कुणात
असू शकते?
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा