करी बांधू या पवित्र कंकण ॥धृ॥
इतिहासाच्या पानोपानी पूर्व दिव्य जे बसले लपुनी ।
रम्य भविष्याची त्यामधुनी भव्य मंदिरे पुन्हश्च उभवून
॥१॥
स्वार्थाचे ओलांडुनी कुंपण व्यक्तित्वाचा कोषही फोडून ।
विसरुनी अवघे अपुले मीपण विराट साक्षात्कार जागवून ॥२॥
जो हिंदू तो अवघा माझा घोष एक हा फिरुनी गर्जा ।
युक्तिमार्ग हा एकच समजा अन् सर्वांना द्या समजावून ॥३॥
ध्वजराजाला साक्ष ठेवुनी आज बोलू या निश्चयवाणी ।
शुभसंकल्पा हीच पर्वणी राहील निष्ठा उरी चिरंतन ॥४॥
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा