स्फुर्तिगान-३७
आर्त भक्तिने स्मरता केशव, कोटि जीवन तुझ्यात विरतील ॥धृ॥
शांतहृदय तू विशाल सागर, चारित्र्याचा शुभ्र हिमाचल ।
आकाशाची तुझी भव्यता प्रसन्न जीवन गंगेचे जल ॥१॥
उदरी लाव्हा रसरसलेला, वरून पण ही क्षमाशीलता ।
त्यासम जीवन तुझे केशवा, उरात ज्वाला वरून शीतला ॥२॥
धुतले अमुचे मलीन जीवन, धर्मबिंदुचे शिंपुन तू जल ।
राष्ट्रभक्तिचे बीज पेरुनी, तूच फुलवली धरती शामल ॥३॥
कृतीचा धरला तू गोवर्धन, लावून त्याला कोटी बाहुबल ।
मातृभक्तिच्या सेतुवरुनी स्वर्ग जिंकण्या वीर धावतील ॥४॥
मातृमंदिरी धुंद होउनी लावुनि भाली मातृचरणधुल ।
कोटि मुखांनी तूच गर्जला, जय मृत्युंजय माता मंगल ॥५॥
भवितव्याच्या सागरातला स्तंभदीप तू निर्भय निश्चल ।
करोत कितीही आज उपेक्षा अखेर सारे तुलाच स्मरतील ॥६॥
तुझ्या स्मृतीने जीव तगमगे नेत्रांतुन जल निर्मळ खळते ।
कणाकणाने विरून व्हावे श्रद्धेया मी अंश तुझ्यातील ॥७॥
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा